Tampilkan postingan dengan label Komunitas Sastra Banyumas. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label Komunitas Sastra Banyumas. Tampilkan semua postingan

Kedebog Diglundungna

Mulanya biasa aja. Gak resah gak gelisah. Semua berjalan dengan lancar-lancar aja. Setelah empat dari temanku berlomba-lomba tuk ngedapetin hatinya Pipit, hati kecilku membisikkan “Kenapa aku gak sekalian terjun? Toh dia sosok yang sederhana n caem lagi“. Akhirnya turun juga aku tuk bersaing. Singkat kata singkat cerita, tiga dari temenku gagal, yang satu berhasil mengambil hati Pipit. Tapi karena kebiasan buruknya yang belum insaf, maka berakhirlah hubungan mereka sampai disitu.
Sampailah pada giliranku yang terakhir. ”Yes! Akulah yang kan berhasil“, ucapku penuh semangat. Bersamaan dengan perjuanganku mendapatkan pipit, sang pujaan meninggalkan Dawet menuju ke Umminya di Purbalingga. Aku tetap melangkah kemanapun ia pergi. Aku ikut hijrah ke Purbalingga dengan dalih mengaji di pondok pesantren. Pada waktu yang lain aku sempatkan berkunjung kerumah Pipit karena jarak rumah berdekatan dengan ponpes. Dalam kesempatan itu aku bisa bersilaturrahim dengan ortunya, bisa ngobrol dengan Pipit, main, ngaji bareng dan hal lainnya yang jadi kenangan. Tetapi anehnya aku gak bisa ngobrol tentang isi hati. Padahal kesempatan ada didepan mata “terlalu pace kali ya...”
Aku kembali ke kampung halaman dengan hati mangkel dan hampir putus asa. Potong cerita, Pipit disunting orang lain. Pesta pernikahannya berlangsung meriah karena ada hiburan Qasidah. Aku menghadiri resepsi pernikahannya sambil mengusap-usap dada. Dalam hati aku menasehati diriku sendiri “sabar... sabar... ya ... mungkin dia bukan jodohku...”.
Lewat dari seminggu pernikahan Pipit, mereka hijrah ke Batam dan membina bahtera hidup rumah tangga disana. Sampai saat ini mereka dikaruniai 2 orang anak “Wah ... bahagia banget. Aku jadi ngiri!” Bulan Ramadhan kemaren mereka kembali ke Purbalingga dan bersilaturahmi ke Dawet tempat Abinya. Aku menyambutnya dengan terbuka meski masih mangkel. Dan karena mungkin aku pernah curhat ama Anis (adiknya pipit), akhirnya nyampe juga ke pipit. Pipitpun mengatakan bahwa sebenarnya dulu dia suka sama aku dan mengharapkan banget aku menyatakan cinta kepadanya. Mendengar kata di atas aku terus menjerit kuat di relung hati yang terdalam (tapi gak bersuara) “Duh Gusti.... kedebog diglundungna, wong ngajok tak berguna. Kenapa aku harus pace waktu itu?” Serius, I'm still loving her n semoga ku dapat menemukan kembaranya. “Suerr..!!”
By : Kazna D 4W T

Wadon sing “Wadon”

“Suargo munut neraka katut”, jan pancen pribasa kaya kuwe wis ora pantes de omongna kanggo wong wadon jaman saiki. Wong wadon pada nduweni pikiran dhewek-dhewek, nduweni hak ngomong ya neng organisasi utawa nang pemerintahan. “EMANSIPASI”. Nah, kuwe sing kadang-kadang de dadekna wong wadon saiki nggo parikan. Pancen ora salah nek ana pribahasa lia sing ngomongna wong wadon kuwe sakaning negara. Senajan kadang-kadang ora patia keton gerakane tapi nyatane wong wadon nduweni peranan sing penting neng seakehane panggonan kawit sekang masalah pedhangan nganti tekan masalah pemerintahan. Kabeh mau ora bakalan pisah sekang campur tangane wong wadon.
Awit jaman gemiyen nganti jaman saiki pancen sing arane wong wadon kuwe lemah lembut, tapi mergo lemah lembute kuwe wong wadon nduweni kekuatan sing mpringgani aliase luar biasa. Mpirang-mpirang contone wong lanang sing ora bisa sukses mergo kenang godaane wong wadon, awit jamane Adam be wis katon bisa-bisane detokna saka suargo ya mergo wong wadon aliase Siti Hawa. Nek ndelengna kahanane jaman saiki jan...pancen wong wadon akeh banget sing wis melenceng sekang hukum-hukume agama, sing kadang-kadang marakna wong wadon jan wis kaya langka regane babar blass. Turut dalan be wis bisa dedeleng wong wadon sing nggoli Anggon-anggon marekna matane wong lanang pada mecicil bae, ana maning sing pada tatoan, cukur kaya wong lanang sing kadang-kadang angel nggo mbedakna wong lanang lan wong wadone.
Mulane ngganuan wong wadon Nahdliyin ya kuwe Muslimat, Fatayat lan IPPNU-ne kena nggo contho wong wadon liya. Bareng-bareng ngapiki awake lan akhlake ben supaya wong wadon kuwe nduweni budi pekerti sing luhur. Aja mung ngandelli pupur thok tapi ya uga ngandelli imane. Nek ayu raine tur ayu atine toli kepenak de sawang tur gelis payune. (Allohumma..Amin). Nek wong wadon pada apik-apik akhlake toli teyeng ngelingna sing lanang bosa arep nglakoni perkara ala, aja nganti wong wadon ko malah prentahi sing lanang kon nyolong, korupsi utawa lia-liane jaaan..kebo ngeden. Cara ahli hukum jere wong wadon kuwe pendorong tindak pidana sing paling akeh. ”Merga wong lanang akeh-akeh geleman tur nekadan” (sst.. ja mangkel)
De pada emut sedulur, wong wadon ya de kaya wong wadon, ora usah melu-melu sing ora patut de tiru. ”Wong sing apik ya sing ngerti kodrate wong wadon”. Jan-jane tugas wong wadon kuwe abot. Ngurusi keluarga/anak, kadang ana sing kerja, detambah ngurusi bojo. Sing ora patut toli, wis sibuk kerja, tapi ora kober ngurusi keluarga. Bodol awake. Sapa sing kepiran?

Urung Temua

Sengsaya ora krasa IPNU-IPPNU wis yuswa 53 IPNU lan 52 IPPNU nanging menawi dipun tingali saking kasunyatanipun yuswa 53-52 tahun punika sanes dados jaminan temuanipun organisasi ingkang wonten ngandaping naungan NU punika. Nanging menawi dipun tingali saking kemajuanipun IPNU-IPPNU zaman sa'punika sampun langkung maju, kebukti katahipun anggota IPNU-IPPNU ingkang dados pengurus ketimbang ingkang mboten.
Menawi dipun tingali saking temuanipun organisasi punika IPNU-IPPNU kadosipun teksih kirang sanget, amargi kahananipun pengurus ingkang tansah dados urusan punika taksih katah (khususipun tingkatan ngandap) mila saking punika mangga kito ngengilo utawi “introspeksi” awak piyambak, kapan IPNU-IPPNU saged temua, saged maju menawi kita ingkang dados pengurus malah dadi urusan?.
Zaman sapunika kathah ingkang ningali organisasi IPNU-IPPNU sampun melenceng utawi ketingal awon teng peningalipun Masyarakat. Menapa panci kados makaten? Sejatosipun IPNU-IPPNU saking rumiyin ngantos saniki mboten ketingal awon, nanging amargi kaluputan utawi tingkah laku saking sebagian pengurus punika ingkang ndadosaken IPNU-IPPNU ketingal awon.
Menawi kita gatosaken IPNU-IPPNU punika organisasi ingkang paling timur saking NU. Mila sampun dados tanggung jawabipun kita sedaya ngengingi menapa ingkang bade dados lampahipun organisasi benjing ing mangsa ingkang bade dateng.
Pramila mangga sami ling-kinalingan menawi wonten lepat lampahipun IPNU-IPPNU, sebab mboten saged dipun pungkiri organisasi punika ingkang sanget mbetahaken bimbingan lan ugi dorongan semangat saking kita sedaya mboten tua, mboten anem. Menawi kito ngraos tiyang Nahdiyin, menikolah tanggung jawab kita.
Menawi IPNU-PPNU saniki saged langkung sae Insya Allah Nahdiyyin-Nahdiyyin ingkang badhe dateng langkung sae malih. Leres…? (B-3#Alyen)

Cinta Gus Faiz

“Assalaamu’alaikum..”, salam terucap dari Faiz ketika sampai di pintu rumah. “Wa’alaikumussalam..”, jawab Ummi dan Mba Frida. Mereka sedang bersiap-siap untuk pergi ke pengajian. “Nak, Ummi dan Mba Frida akan pergi ke rumah Bu Nani untuk mengikuti pengajian. Makanannya sudah Ummi siapkan di meja.”, kata Ummi. “Terima kasih Mi..”, jawab Faiz singkat.
Setelah makan, Faiz langsung nonton TV. Karena capek, dia tidak ikut pengajian Abahnya di masjid. Lagi asyik nonton TV, Gus Faiz dikejutkan oleh suara merdu seorang akhwat. “Maaf Gus, Umminya ada ?”, ucap akhwat santriwati yang sudah ada di depan Gus Faiz. “Oh, Ummi sama Mba Frida lagi ke pengajian, nanti sore baru pulang.”, jawab Faiz sekenanya. “Kalau begitu terima kasih Gus, saya permisi dulu.”, balas santriwati itu yang langsung lenyap dari hadapan Gus Faiz. Padahal belum sempat Gus Faiz menanyakan ada kepentingan apa.
Selama semalaman Gus Faiz tidak bisa tidur. Ia terus memikirkan santriwati yang tadi siang menemuinya. Ia tidak mengenalnya karena ia adalah santri baru. “Kemana aku harus mencari tahu ya?”, pikir Gus Faiz sambil mengerutkan kening. “Eh, Fatimah..”, bisik Gus Faiz memanggil Fatimah. Fatimah adalah abdi dalem Ponpes ayahnya. Ia yang selalu membantu mengerjakan tugas rumah. “..kamu tahu nggak santriwati baru yang anaknya tinggi, kulitnya putih, sopan, matanya indah dan suaranya merdu ?”, tanya Gus Faiz. “Oh, itu Hasna, Gus.”, jawab Fatimah singkat. “Dia sekolah dimana ?”, kembali Gus Faiz bertanya. “Sekolahannya bareng Gus Faiz, tapi dia masuknya hari Senin besok.”, kata Fatimah. “Ooh, makasih ya. Tapi awwas!jangan bilang sama Ummi dan Mba Frida lho !”, ancam Faiz. “Iya Gus. Ehm..ehm..”, Fatimah pergi meninggalkan Gus Faiz yang masih penasaran.
“Oh..Hasna.. itukah namamu ? Kau adalah akhwat yang cantik. Matamu indah, suaramu merdu, dan kesopananmu. Andai saja aku bisa lebih dekat mengenalmu. Aku ingin menjadi satu-satunya orang yang ada di hatimu. Aku ingin menjadi penjaga hatimu. Aku yakin kau wanita yang sholehah. Tapi itu mungkin takkan pernah bisa. Aku sadar kau dikirim orang tuamu ke sini untuk belajar, bukan mencari jodoh. Aku percaya, bila kau ditakdirkan jadi jodohku, kau pasti akan kumiliki. Aku tak sabar melihatmu hari Senin besok.”, Gus Faiz menutup buku pribadinya.
Waktu terus berputar. Hari demi hari, bulan demi bulan dan tahun demi tahun telah terlewati. Sekarang Gus Faiz dan Hasna telah lulus sekolah. Dan sekarang adalah saatnya Gus Faiz untuk menyatakan perasaannya yang selama ini terpendam. “Hasna, maaf bila aku lancang. Aku suka kamu. Aku sayang kamu. Aku ingin menjadi pendamping hidupmu. Maukah kau menjadi pendampingku?”, ucap Gus Faiz dengan sangat berani tanpa basa-basi. “Maaf Gus, aku tak bisa. Ibuku menyuruhku pulang ke Kalimantan.”, ucap Hasna. Dia memberikan selembar kertas kepada Gus Faiz kemudian langsung pergi. “Dulu aku datang ke sini karena aku tahu tentang dirimu. Aku pernah melihat fotomu di penanggalan Ponpes ayahmu ini. Tapi selama ini aku sadar, aku dikirim orang tuaku ke sini untuk menuntut ilmu. Aku juga sadar, aku kurang baik untukmu. Kau pasti akan mendapatkan yang lebih baik dariku. Maaf, Fatimah sudah bercerita banyak padaku tentangmu. Salam, Hasna.” Gus Faiz terdiam, dimasukannya secarik kertas dari Hasna ke dalam buku hariannya. “Aku percaya, Allah sudah mengatur semua ini. Ia Maha mengetahui apa yang terbaik bagi umatNya”.

*Abdullah Faqih adalah pelajar SMUN 3 Purwokerto.
Tinggal di Ponpes Darul Istiqomah Kedunglemah, Kedungbanteng

Njuh Sinau

Sopo sing pengin kasil dunya, ya kudu nganggo ngelmu, sopo sing pengin kasil akhirat ya, kudu nganggo ngelmu. Sopo sing pengin kasil loro-lorone ya kudu nganggo ngelmu. Pancen bener pangandikane kanjeng Nabi Muhamad SAW nang dhuwur mau. Nyatane suksese utawa kasile wong bisa diukur ya merga ngelmune. Mulane nek wong koh ora nduweni ngilmu ya ora bakalan kasil dunya apa maning kasil akhirat. Ora bisa di pungkiri maning nyatane sekabehane penggawean kuwe kudu ana ngilmune. Kawit tukang macul, tukang tandur, tukang cukur ngantekan gubernur, kabeh mau ya, kudu nganggo ngelmu. Siki de pikir jajal, tukang cukur koh ora nganggo ngelmu, ya ndean goli nyukur janji “krek” sing akhire ya, rambute pada poak kaya de krikiti sremet, ya ndan de guyu pitik (pitik si nggoli ngguyu kaya ngapa..??)
Lha, siki priwe kon supayane nduwe ngilmu? Ya, ora dalan liya kejaba sinahu aliase sekolah. Wis mpirang-mpirang ikih sekolah kawit TK ngantekan unipersitas wis njeprah, ora kaya gemiyen arep sekolah baen nggoli mlaku adoh pisan tur urung ana Angkot. Mulane bocah gemiyen akeh-akehe ora pada mangan bangku sekolahan. (wong genah atoss !!) Apa maning siki pemerintah wis ngaweh dalan mpirang-mpirang ana sing arane BOS (Bantuan Operasional Sekolah), ana SMP Terbuka, lan liya-liyane. Pokoke wis kepenak nek arep sekolah.
Mulane sedulur sing lagi pada sekolah ya de nemen goli sekolah. Sing lagi pada kuliah ya sing temen goli kuliah. Aja ketungkul pada pacaran baen! Melas ramane nggoli nyambut gawe meres keringet banting ember (nana balung apa ?!) nggo mbiyayani kuliah. Malah ana sing dienggo “nyokri” tok, nek ngerti toli nelangsa.
Menungsa kuwe wajib sinahu kawit jebrol aliase lahir ngantekan is dead aliase modhar. Mulane rika sing wis pada tua ya esih tetep kudu nggolet ngelmu. Kadaran nggolet ngelmu ora kudu neng sekolahan tok! Sinahu ya uga bisa neng pengajian, neng organisasi utawa neng liya-liyane sing penting pengetahuane bisa tambah. Intine kabeh perkara sing neng dunya kiye bisa dadi ngilmu, mung gari-garine menungsane pada gelem sinahu apa ora. Merga ngilmune Gusti Allah ra bakalan enthong senajan banyu segara de dadikna mangsi nggo nulis ngelmune Gusti Allah.
Nah kiye sing paling penting. Akeh-akehe manungsa kuwe pada katungkul sinahu dunya tapi kadang-kadang nganti kelalen ngelmu agama, padahal sing arane ngilmu agama kuwe penting banget. Mpirang-mpirang contone wong sing pinter ngilmu dunya tapi ora de imbangi ngilmu agama. Akhire kepinterane de salah gunakna. Kaya kae, pejabat-pejabat sing pada korupsi, kae jane ya wong pada pinter tapi ora bener. Ora benere ya merga kurange ngelmu agama sing dadine kelakuane pada sekarepe wudelle dhewek. Mulane ngganuan pada sregep nggolet ngelmu dunya ya de imbangi karo ngelmu agama ben supaya dadi wong sing pinter tur bener, bisa dadi wong beja dunya akhirate (..sangidun fiddunnya wa sangidun fil akhiroh..) Allahumma..Amin.
Nah, sing esih pada enom, saiki ora usah pada mikiri sing liya-liya dhisit. Mikir bae priwe carane ben dadi wong pinter, merga nek dadi wong pinter dunya pada mburu dhewek, ora usah di uber-uber. Aja maning bocah wadon, laler be pada mencrok dhewek.

*A.Ali Muslimin adalah salah satu perintis B-3 & masih aktif sebagai Wartawan.

Semua Gara-gara Matematika

Setelah hasil Matematika q jeblok, aku ngrasa g bs dihargai sama ortu. Untung ja mas Adit masih mau mendengarkan keluh kesahku. Seharusnya sih, sebagai ortu mau menerima kekuranganku. Emang aku g jago Mat, but how about my English which 8?
Seminggu kemudian ……
“Ra, cepetan mandi sana. Katanya mo ndaftar, cepetan nanti keburu penuh. “Teriak mas Adit kesal. Sebentar ya mamas sayang, putri akan siap setengah jam lagi, kataku sambil mencubit pipi mas Adit. Mas Adit cuma nyengir kuda.
Aku n mas Adit hunting sekolahan selama empat hari, dari SMA satu ke SMA yang lainnya, bolak balik liat jurnal sana sini, cabut masuk berkas, sampai puyeng, semua gara-gara nilai math!!! Oh My God, why must like this ? untung aja mas Adit lagi liburan jadi dia mau jadi tukang ojekku, keliling kota buat cari sekolahan negeri yang memuat nilaiku yag minim ini..
Sampai aku ndaftar ke Sekolah yang jauh dari impianku, aku sebenarnya pengin ke SMA 801, tapi apa daya nilaiku ga' cukup. Tapi penderitaanku belum berakhir sampai disitu, ternyata pas jurnal terahir SMA 710 dikeluarin, nilaiku ga masuk, aku kecewa banget. Harapanku sekolah di kota pupus sudah.
Aku n mas Adit melesat cepat ke SMA 941, SMA yang bener-bener jauh dari inginku. I think masih mending di SMA 710, tapi nilaiku cman bisa masuk ke SMA 941 yang berlokasi di tengah sawah, sangat mewaahhhh (mepet sawah), jelek, ahh… pokoknya aku males banget di SMA 941 .. ndezo abis, huh….
Tapi mas Adit ga henti-hentinya kasih semangat buat aku. Sekarang Bokap ma nyokapku udah ga mempermasalahkan itu lagi< mreka dah terima kok..
Kadang aku mau nangis, malah sampe nangis beneran klo mo berangkat or pulang sekolah. Aku always inget temen-temenku dulu, skarang mereka udah masuk SMA ynag mereka inginkan, mereka udah happy…., lha aku ?//
Mas adit paham banget sama kondisiku, ya emang dulu aku SMP-nya di kota jadi agak susah beradaptasi with my new school. Mas Adit always jadi temen curhatku yang baik n dia mau kasih solusi buat masalahku ini..
“let's enjoy your new school, ambil aja hikmahnya, mungkin kamu jadi bisa prihatin, n ga selalu SMA ndeso itu jelek, siapa tau di angkatan kamu nanti anaknya pinter-pinter …” katanya.
Dan sekali lagi yang membuatku tersiksa sampe sekarang adalah MATEMATIKA, ya semua gara-gara MATEMATIKA, aku jadi tambah sebel ma MATEMATIKA, tapi sekarang aku coba mencintai SMA 941 kaya aku cinta ma SMP ku, semoga ada hikmahnya buatku. (The End)

*BY : Previta Ninda p. Pelajar SMA N 3 Purwokerto

Bidadari

Wahai orang yang memanggil dan mencari bidadari
Agar dapat bercumbu dengannya di taman-taman surgawi
Andaikan kau tau siapa yang kau seru
Tentu kau tidak diam saja membisu
Andaikan kau tau dimana dia berada
Kau kan berusaha dengan sekuat tenaga

Segeralah dan tapaki jalan menuju kesana
Karena jalan yang kau tempuh tidak lama kan tiba
Bercintalah dan berbicaralah didalam kalbu
Persiapkan mas kawin selagi kau mampu untuk itu
Jadikan puasamu sebagai bekal untuk pertemuan

Malam pertama adalah malam fitri seusai Ramadhan
Bidadari-bidadari yang cantik jelita
Mencari pemuda-pemuda yang menjadi kekasihnya
Pandangan matanya indah menawan
Pandangan yang menjanjikan ketenteraman
Akhlak dan kecantikannya tak ada tandingan
Seperti bulan setelah tanggal delapan
Matahari berjalan di wajahnya yang menawan
Malampun tunduk dibawah dedahanan
Ditempat itulah dia derdecak kagum
Bagaimana malam dan matahari bisa terangkum
Maha suci Allah dengan segala ciptaannya
Maha suci yang menundukkan ciptaaan manusia

By : Santri Annur DhunkThenkz